Hioba 42: 12-15

"I tak JHWH błogosławił ostatnie lata Hioba bardziej niż początkowe. I stało się, że miał on czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołu i tysiąc oślic. I miał on też siedmiu synów i trzy córki. I nadał pierwszej imię Jemima, drugiej imię Kesja i trzeciej imię Kerenhappuk. I nie można było w całej tej ziemi znaleźć kobiet tak pięknych, jak córki Hioba. Ich ojciec dał im dziedzictwo wśród ich braci." TNP

"A tak błogosławił Wiekuisty ostatnim czasom Ijoba bardziej niż poprzednim, tak że posiadł czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic. Miał też siedmiu synów i trzy córki. I nazwał imię pierwszej Jemima, a imię drugiej Kecya, a imię trzeciej Kerenhapuch. A nie znaleziono kobiet równie pięknych jak córki Ijoba w całym onym kraju; i dał im ojciec ich dziedzictwo między ich braćmi." Cylkow 

 "JAHWE zaś błogosławił ostatnie (lata) Joba bardziej niż początkowe i miał on czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm bydlęcych i tysiąc oślic.Miał też siedmiu synów i trzy córki. I nazwał pierwszą Jemima, drugą Kesja, a trzecią Keren-Hapuk. W całej ziemi nie było kobiet tak pięknych jak córki Joba. I dał im ich ojciec dziedzictwo wśród ich braci." Przekład dosłowny

Pan Bóg przywraca, odnawia i błogosławi Hiobowi w dwójnasób, ponieważ wytrwał w cierpieniu. Po wszystkich  próbach i bolesnym doświadczeniu, Bóg błogosławi późniejsze lata Hioba jeszcze obficiej niż wcześniej. Dzisiejszy fragment wymienia ogromną liczbę zwierząt, które Hiob otrzymuje, podkreślając, że jego bogactwo i dobrobyt zostały w pełni przywrócone, a nawet podwojone. To błogosławieństwo nie dotyczy tylko bogactwa materialnego; jest widocznym symbolem Bożej łaski i świadectwem wierności i wytrwałości Hioba w cierpieniu. Historia Hioba, szczególnie w tym fragmencie, ukazuje, że pragnieniem Boga jest nie tylko przywrócenie tego, co zostało utracone, ale także udzielenie obfitego błogosławieństwa.

Końcowe wersety Księgi Hioba to temat odnowy i Bożej dobroci po okresie próby. Chociaż Bóg pozwala Hiobowi cierpieć i doznać straty dzieci, majątku i autorytetu, nasz fragment  pokazuje, że ostatecznie pragnie On błogosławić swojego wiernego sługę i obdarzyć go obfitym i spełnionym życiem. Nie oznacza to, że Bóg zawsze nagradza bogactwo materialne. Księga Hioba uczy nas raczej tego, że Bóg dostrzega naszą wierność i ma moc, by przynieść błogosławieństwa i uzdrowienie po trudnościach. Historia Hioba zachęca wierzących do pozostania wiernymi w trudnych chwilach, ufając, że Bóg może wyprowadzić jakiekolwiek według Jego uznania dobro nawet z cierpienia. Werset ten ilustruje wierność Boga tym, którzy Mu ufają, przypominając nam, że jest On zarówno sprawiedliwy, jak i hojny w miłosierdzie

W Księdze Powtórzonego Prawa 30: 3-5 Pan Bóg obiecuje odnowę dla całego ludu Izraela. "I zawrócisz do PANA, swego Boga, i będziesz słuchał jego głosu we wszystkim, co ci dziś nakazuję, ty i twoi synowie, z całego swego serca i całą swoją duszą; Wtedy PAN, twój Bóg, wyprowadzi cię z twego więzienia i zlituje się nad tobą, i przywróci, i zgromadzi cię ze wszystkich narodów, wśród których PAN, twój Bóg, cię rozproszył.  Choćby twoi wygnani byli na krańcu nieba, stamtąd zgromadzi cię PAN, twój Bóg, i stamtąd cię zabierze;  I PAN, twój Bóg, przyprowadzi cię do ziemi, którą odziedziczyli twoi ojcowie, i posiądziesz ją, i będzie ci wyświadczać dobro oraz rozmnoży cię bardziej niż twoich przodków.

Biblia zawiera obietnice, że Bóg w Chrystusie przywróci ludzkości to co straciła z powodu Adama; "Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem.  I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły." Objawienie Jana 21:4

Hebrajskie słowo בֵּרַ֛ךְ (bārak) oznacza „błogosławić”, wywodząc się z rdzenia B-R-K (ברך), który co ciekawe nawiązuje do klęczenia lub zginania kolana, oznaczającego cześć, uczynną bezinteresowną służbę komuś lub oddawanie hołdu w odniesieniu do boskich błogosławieństw i ludzkich wyrazów błogosławieństwa. Główne znaczenie słowa 'bārak' to: błogosławić, klękać, składać hołd, obdarzać kogoś łaską.

Polskie 'błogosławić' oznacza życzyć komuś dobra, szczęścia, pomyślności, wzywać Bożej opieki, a także wyrażać aprobatę i wdzięczność, często poprzez słowa lub gesty; w sensie religijnym to formuła udzielania łaski przez Boga, pochodząca od łacińskiego benedicere (dobrze mówić), a w życiu codziennym oznacza aprobować, chwalić i życzyć komuś pomyślności. 

W ramach Bożego odnowienia Hiob ponownie otrzymuje błogosławieństwo w postaci dzieci – siedmiu synów i trzech córek.  Chociaż poprzednich dzieci Hioba nie dało się zastąpić, Bóg obdarza go nową rodziną, namacalnym wyrazem Jego błogosławieństwa i łaski. Odnowienie dzieci w życiu Hioba symbolizuje Bożą zdolność do niesienia radości, nadziei i odnowy po tragedii, ukazując, że może On błogosławić nawet najbardziej zrujnowane fragmenty naszego życia.

Dla Hioba to czas przywracania, całkowitej odnowy i błogosławieństwa Bożego po jego ogromnym cierpieniu. Pan Bóg we wspaniały, spektakularny sposób demonstruje Jego wierność poprzez obdarzenie go nową rodziną (siedmiu synów i trzy córki) i podwojenie jego majątku, symbolizując doskonałe zadośćuczynienie, odnowioną relację z Bogiem i nadzieję po próbach, podkreślając Bożą łaskę ponad cierpieniem.

"I miał on też siedmiu synów i trzy córki." To nie wydarzyło się z dnia na dzień. Ta odbudowa trwała prawdopodobnie kilka lat. 

Odbudowa rodziny Hioba pokazuje, że Bóg widzi nasz ból i jest w stanie przynieść uzdrowienie, nawet w dziedzinach w których strata wydaje się nieodwracalna i niemożliwa do odnowy. Chociaż nie oznacza to, że każda strata w życiu zostanie w pełni zrekompensowana, historia Hioba pokazuje, że Bóg troszczy się o każdą sferę naszego życia, w tym o nasze rodziny. Ten werset ilustruje również, że Boże błogosławieństwa mogą przybierać różne formy. Historia Hioba przypomina wierzącym, że chociaż straty w życiu są bolesne, Bóg ma moc, by odnowić naszą radość i dać nam nadzieję, często w nieoczekiwany sposób.

Zastanawiam się  nad tym czy Hiob wracał w jakiś sposób do przeszłości i czy było mu smutno z powodu straty pierwszych dzieci? Czy nowa rodzina żyła wspomnieniami ojca? Czego mogli się ze świadectwa ojca nauczyć?

Apostoł Paweł kończy rozdział w Liście do Filipian 3: 13-14, mówiąc: "Jedno czynię: Zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, dążę do celu, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg powołał mnie z nieba w Chrystusie Jezusie". Księga Hioba pokazuje nam raczej, że błogosławieństwa Boże są świeże i nowe, a przywrócenie nie oznacza po prostu zastąpienia tego, co zostało utracone, ale raczej podążanie naprzód z nowymi błogosławieństwami i celem.

W Księdze Izajasza 61:6, 7 Bóg obiecuje: „Ale wy będziecie nazwani kapłanami PANA, będą was nazywać sługami naszego Boga. Będziecie korzystać z bogactwa narodów i będziecie się chlubić ich chwałą.  Za waszą hańbę wynagrodzę wam podwójnie, a zamiast wstydzić się, będziecie śpiewać; dlatego posiądziecie podwójne dziedzictwo z ich działu i w ich ziemi. I będziecie mieć wieczną radość." w poprzednich rozważaniach zauważyliśmy, że w ostatnim rozdziale Księgi Hioba i innych fragmentach Bożego Słowa jest ukazany charakter Pana Boga, którego wolą jest odnowienie, przywrócenie tego co ludzie, człowiek, naród utracili przez podstęp szatana i grzech.

Kluczowym fragmentem są słowa proroka Joela; "I wy, synowie Syjonu, cieszcie się i radujcie w PANU, waszym Bogu. Da wam bowiem deszcz wczesny i ześle wam deszcz jesienny i wiosenny, jak dawniej.  I spichlerze będą napełnione zbożem, a tłocznie będą opływać moszczem i oliwą.  W ten sposób wynagrodzę wam lata zjedzone przez szarańczę, larwę, robactwo i gąsienicę, moje wielkie wojsko, które wysyłałem na was. Wtedy będziecie jeść obficie i będziecie nasyceni; będziecie chwalić imię PANA, swego Boga, który uczynił wam cudowne rzeczy, a mój lud nigdy nie będzie pohańbiony.  I dowiecie się, że ja jestem wśród Izraela, że ja jestem PAN, wasz Bóg, i że nie ma żadnego innego; a mój lud nigdy nie będzie pohańbiony." Joela 2: 23-27

„Pierwszą córkę nazwał Jemima, drugą Kesja, a trzecią Keren-Happuch”. 

W Hioba 42:14 poznajemy imiona trzech córek Hioba: Jemima, Kesja i Keren-Happuch. Te imiona, każde wyjątkowe i znaczące, odzwierciedlają odrodzenie i błogosławieństwo Hioba. Nadawanie imion ma w Biblii duże znaczenie, często symbolizując charakter, cel lub piękno. Jemima oznacza „gołąb”, symbolizując pokój i piękno. Kesja odnosi się do drzewa kasja, źródła aromatycznych przypraw, często symbolizujących słodycz. Keren-Happuch oznacza „róg z farbą do oczu”, symbolizując elegancję lub piękno, ponieważ farba do oczu była używana jako kosmetyk. Ten werset podkreśla, że ​​w ramach odrodzenia Hioba Bóg wnosi do jego rodziny piękno i radość, będące oznaką Jego miłości i łaski. 

Imiona odzwierciedlają przemianę Hioba z ciemności i udręki w światło i piękno, odzwierciedlając koniec jego cierpienia i odnowioną łaskę Bożą. Jemima (Gołąb, Światło), lub gołąb niosący światło): imię to oznacza pokój, czystość i nadejście nowego, spokojnego dnia po długiej nocy udręki Hioba, podobnie jak gołębica w historii Noego lub Duch Święty podczas chrztu Jezusa.

Keziah (Kasja): Aromatyczna przyprawa, symbolizująca zastąpienie odrażających śmierdzących ran i oddechu Hioba słodką wonią i przywróceniem mu dobrego imienia, nawiązująca do świętego olejku do namaszczania.  "Moim oddechem brzydzi się moja żona, choć błagam ze względu na synów z mojego ciała. Nawet małe dzieci mną gardzą; gdy powstaję, urągają mi.  Brzydzą się mną wszyscy moi najbliżsi;" H 19: 17-19

Keren-happuch (Róg Antymonu/Malowidło do oczu): Sugeruje piękno i przywrócony honor, kontrastując jego zbezczeszczony „róg” (siłę) z prochem, symbolizując przywróconą godność i promienne życie.

„Róg antymonu” (hebr.Keren-happuch) odnosi się do pojemnika na farbę do oczu wykonanego z antymonu, czarnego minerału używanego przez kobiety w starożytnym Bliskim Wschodzie do przyciemniania powiek dla upiększenia; symbolizuje piękno, ozdobę i przywrócony dobrobyt. 

Antymon (stibium) był czarnym kosmetykiem do oczu, który sprawiał, że oczy wydawały się większe i bardziej błyszczące, przechowywanym w pojemnikach w kształcie rogu, symbolizuje powrót luksusu, piękna, odnowionego błogosławieństwa i dobrobytu po cierpieniach Hioba, kontrastując z jego wcześniejszymi nieszczęściami. 

Nadanie imion córkom i obdarzenie ich dziedziczeniem równym ich braciom było bardzo nietypowe, podkreśla, że błogosławieństwo Boże wykracza poza tradycyjne patriarchalne normy, potwierdza  wartość kobiet w oczach Boga. Nieustająca Nadzieja: Werset ten zapewnia wierzących, że cierpienie nie jest ostatnim słowem; Bóg przynosi rozkwit i pomnaża błogosławieństwa, demonstrując Jego współczujące odnowienie.

Fakt, że córki Hioba są wymienione z imienia i otrzymały tak znaczące imiona, jest znaczący, zwłaszcza w społeczeństwie patriarchalnym. Imiona te odzwierciedlają również bogactwo i radość, jakie Bóg przywrócił Hiobowi po okresie cierpienia. Szczegółowe wymienienie córek Hioba wskazuje, że zajmowały one szczególne miejsce w jego życiu i były uważane za błogosławione i piękne, co pogłębiało odnowioną radość i spełnienie Hioba. Skupienie się na pięknie córek i ich wyjątkowej pozycji jako spadkobierczyń wzmacnia temat obfitego błogosławieństwa Bożego w życiu Hioba. 

Psalm 127:3 podkreśla: „Dzieci są dziedzictwem od Pana, a potomstwo nagrodą od Niego”.

Córki Hioba były nie tylko znane ze swojej urody, ale Hiob postanowił również dać im dziedzictwo razem z ich braćmi. Było to rzadkością w czasach Hioba, gdzie dziedziczenie zazwyczaj przypadało tylko synom. Włączając córki do spadku, Hiob okazał im szacunek i ustanowił je równoprawnymi spadkobierczyniami w swojej rodzinie. Ten akt odzwierciedla Boże serce dla sprawiedliwości, uczciwości i miłości, ceniące każdego członka rodziny. Ten werset pokazuje, że Boże błogosławieństwo w życiu Hioba przyniosło radość, piękno i odnowione poczucie sprawiedliwości, wykraczające poza zwyczaje społeczne.

Dla chrześcijan Księga Hioba wlewa w serca nadzieję, że Bóg jest uważny na nasze najgłębsze straty i że ma moc, by przynieść odnowienie, uzdrowienie i nowy początek. By przywrócić coś co zostało utracone. Chociaż niektórych strat nie da się zrekompensować, obecność i pocieszenie Boga mogą przynieść pokój i odnowiony cel w naszym życiu. Historia Hioba pokazuje, że Bóg nie zapomina o naszym bólu, ale pragnie nam błogosławić, nawet po trudnych chwilach. Dla wierzących Księga ta stanowi przypomnienie, że należy ufać Bożej dobroci, trzymać się nadziei i oczekiwać, że Bóg wniesie do naszego życia nowe radości, relacje i możliwości.