Hioba 36: 22-26

"Oto Bóg działa wzniośle w swojej potędze, kto jest takim nauczycielem jak On?  Kto wytycza dla Niego drogę? A kto Mu powie: Popełniłeś nieprawość?  Pamiętaj, abyś wysławiał Jego dzieło, o którym śpiewali ludzie!  Cała ludzkość je widzi, człowiek przypatruje się im z daleka. Oto Bóg jest wzniosły i nie możemy poznać liczby Jego lat, a jest ona niezbadana" TNP

"Oto Bóg działa wzniośle mocą Swoją, a któż jak On mistrzem? ₂₃ Któż poszukiwać na Nim będzie za drogę Jego, i któż Mu powie: krzywdęś wyrządził? Pamiętaj, abyś raczej uwielbiał sprawy Jego, które ludzie opiewali. Wszyscy ludzie wpatrują się w nie, jakkolwiek śmiertelny zdaleka tylko je spostrzega. Oto Bóg wielki, my tylko poznać Go nie możemy - liczba lat Jego - wszak niezbadana jest." Cylkow

"Oto Bóg działa wzniośle w swojej mocy, kto jest takim nauczycielem jak On? Kto wytycza Mu Jego drogę i kto powie: Popełniłeś niegodziwość?  Pamiętaj, byś wywyższał Jego dzieło, o którym śpiewali ludzie! Wszyscy ludzie wpatrywali się w nie, człowiek ogląda (je) z oddali.  Oto Bóg jest wzniosły, lecz nie znamy liczby Jego lat – i jest niezbadana." Przekład dosłowny

 

Mowa Elihu poprzedza wypowiedź Boga. W kilku miejscach zawiera to samo przesłanie. Elihu kilka razy trafnie zwraca uwagę, że zarzuty Hioba wobec Boga i Jego sprawiedliwości są błędne. Elihu mówi do Hioba, ale czyni to w taki sposób, żebyśmy i my usłyszeli. To jest bardzo interesujące kazanie w tej Księdze. 

Bóg jest wywyższony w swojej mocy. 
Któż jest nauczycielem jak On?

Elihu wychwala niezrównaną moc i mądrość Boga. Wskazuje, że Bóg jest „wywyższony w swojej mocy”, co oznacza, że ​​Jego siła przewyższa wszystkie inne. Ale Elihu na tym nie poprzestaje – mówi również: „Któż jest nauczycielem jak On?”. Elihu przyznaje, że Bóg jest nie tylko potężny; jest także najlepszym nauczycielem i pedagogiem, którego mądrość i przewodnictwo przewyższają wszelkie ludzkie pojmowanie. Stwierdzenie Elihu pokazuje nam, że wielkość Boga nie polega tylko na Jego sile, ale także na Jego zdolności do prowadzenia, nauczania i kształtowania nas poprzez swoją mądrość. W przeciwieństwie do jakiegokolwiek ziemskiego nauczyciela, lekcje Boga są idealnie zaprojektowane dla naszego rozwoju i najwyższego dobra, nawet jeśli nie zawsze je rozumiemy w danym momencie.

"Naucz mnie, PANIE, twojej drogi i prowadź mnie ścieżką prostą." Psalm 27:11; "Ucz mnie, Panie, swojej drogi, Pragnę chodzić w Twojej prawdzie; Włóż w moje serce bojaźń względem Twojego imienia," Psalm 86:11; " Nie odstępuję od Twoich rozstrzygnięć, Ponieważ Ty mnie pouczasz." Psalm 119:102;  "Wszyscy twoi budowniczowie będą uczniami PANA, i pokój, jakim obdarzę twych budowniczych, będzie wielki." Izajasza 54:13

 W starożytnych kulturach nauczyciele cieszyli się dużym szacunkiem, często pełniąc rolę mentorów, przekazując mądrość i kształtując życie tych, których nauczali. Opisując Boga jako najwyższego nauczyciela, Elihu mówi, że Boża mądrość i przewodnictwo znacznie przewyższają wszelką ludzką edukację. W kontekście cierpienia Hioba słowa Elihu sugerują, że Bóg wykorzystuje nawet najtrudniejsze chwile życia, aby udzielić nam cennych lekcji, które ostatecznie pogłębiają naszą wiarę i zrozumienie.

Opis Boga jako „nauczyciela” przez Elihu podkreśla, że ​​Bóg nie pozostawia nas samych w obliczu wyzwań życiowych – On nas przez nie prowadzi, wykorzystując każdą chwilę, aby kształtować nasz charakter i pogłębiać nasze zrozumienie Go.

„Pokaż mi, Panie, drogi Twoje, naucz mnie ścieżek Twoich! Prowadź mnie w prawdzie swojej i pouczaj mnie, bo Ty jesteś Bogiem, moim Zbawicielem”. Psalm 25:4-5

Elihu podkreśla absolutny autorytet i mądrość Boga. Zadaje pytanie retoryczne, mówiąc w istocie: „Kto ma prawo kwestionować Boże postępowanie lub twierdzić, że popełnił błąd?”. Elihu podkreśla, że ​​Bóg w swojej mądrości i mocy działa poza ludzkim osądem i zrozumieniem. Nikt nie może „narzucać” ani dyktować Bożych działań i nikt nie może oskarżyć Boga o popełnienie zła. Ten werset przypomina nam, że decyzje i działania Boga opierają się na doskonałej mądrości i sprawiedliwości. Choć nie zawsze rozumiemy Jego postępowanie, możemy ufać, że On wie, co robi. Słowa Elihu zachęcają Hioba – i nas – do nie zakładania, że ​​wiemy lepiej niż Bóg, zwłaszcza w chwilach cierpienia i zamętu

Retoryczne pytanie Elihu - "i któż Mu powie: krzywdęś wyrządził?" - podkreśla, że ​​Bóg jest najwyższym autorytetem i żaden człowiek nie ma prawa Go poprawiać ani oskarżać. Ten werset podkreśla, że ​​decyzje Boga są zawsze sprawiedliwe i mądre, nawet jeśli ich nie rozumiemy.

W tym wersecie język Elihu skłania do refleksji i jest bezpośredni. Pyta:  powiedział do niego: "Popełniłeś błąd"?  Elihu używa pytania retorycznego, aby podkreślić najwyższy autorytet Boga. Zwrot „Zrobiłeś coś złego, popełniłeś nieprawość” wskazuje na niemożność oskarżenia Boga o błąd, podkreślając Jego doskonałą sprawiedliwość. Ten werset wpisuje się w szersze przesłanie Elihu, w którym broni on Bożej sprawiedliwości i suwerenności, wzywając Hioba do pełnego zaufania Bożej mądrości nawet w obliczu cierpienia. Wypowiedź Elihu jest pełna szacunku i podziwu dla Boga, zachęcając czytelników do uznania i uszanowania niezrównanego autorytetu Boga. 

„On postępuje według swej woli z mocami niebios i z ludami ziemi. Nikt nie może powstrzymać Jego ręki i nie może Mu powiedzieć: Cóżeś uczynił?»” Księga Daniela 4:35

Pamiętajcie, aby wychwalać Jego dzieło, 
które ludzie wychwalali w pieśniach. 

Elihu zachęca Hioba, aby poświęcił czas na wychwalanie i wspominanie niesamowitych dzieł Boga. „Wysławiać” oznacza wywyższać, chwalić Boga z maksymalnym zaangażowaniem, a Elihu mówi, że Hiob powinien dostrzegać i celebrować niesamowite rzeczy, których dokonał Bóg. Odnosząc się do tego, jak ludzie „wychwalali w pieśniach”, Elihu przypomina Hiobowi, że dobroć Boga była celebrowana przez pokolenia przed nim. Ten werset wzywa Hioba i wszystkich, którzy go słyszą, do spojrzenia z dystansu na własną sytuację i dostrzeżenia szerszego obrazu Bożej wielkości i wierności. Słowa Elihu sugerują, że uwielbienie i wdzięczność mogą pomóc nam zachować perspektywę w trudnych chwilach. Skupiając się na wielkości Boga i dobrych rzeczach, które uczynił, możemy pamiętać, że jest On godzien chwały, niezależnie od naszych okoliczności.

W starożytnych kulturach pieśni i psalmy były powszechnym sposobem wychwalania Boga i przekazywania historii o Jego potężnych dziełach. Ludzie często gromadzili się, aby śpiewać o Bożym wybawieniu, opiece i wierności. Elihu nawiązuje do tego kulturowego zwyczaju wychwalania Boga w pieśniach, zachęcając Hioba do przyłączenia się do tradycji uwielbienia i dziękczynienia.

Nakazując Hiobowi „wychwalać jego dzieło”, Elihu przypomina nam, że Bóg zasługuje na chwałę za to, kim jest i co uczynił. Ten werset sugeruje, że uznanie Bożej wielkości może podnieść nas na duchu, nawet gdy życie jest trudne. Uwielbienie jest sposobem na nawiązanie kontaktu z Bogiem, pamiętanie o Jego wierności i czerpanie otuchy z Jego niezmiennego charakteru. Dla wierzących ten werset służy jako przypomnienie, że oddawanie czci Bogu jest istotnym elementem wiary, nie tylko wtedy, gdy wszystko idzie dobrze, ale zwłaszcza wtedy, gdy jest nam trudno.

Słowo „pamiętać” to wezwanie do działania, zachęcające Hioba do aktywnego skupienia się na dziełach Boga. Zwrot „wychwalać jego dzieło” to mocne przypomnienie, że działania Boga są godne pochwały. Wspominając, jak ludzie „wychwalali w pieśniach”, Elihu przywołuje poczucie wspólnoty, przypominając Hiobowi, że nie jest sam w dostrzeganiu wielkości Boga. Struktura wersetu tworzy kontrast między osobistym cierpieniem Hioba a ponadczasową praktyką uwielbienia. 

„Chwal, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach”. Psalm 103:2; „Chwalcie Go za potężne dzieła Jego, chwalcie Go za niezrównaną Jego wielkość." Psalm 150:2; „W każdym położeniu dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was." 1 List do Tesaloniczan 5:18 Paweł przypomina wierzącym, aby byli wdzięczni bogu, niezależnie od sytuacji.

Elihu przypomina Hiobowi, że wielkość i dzieła Boga są widoczne dla całej ludzkości. Podkreśla, że ​​moc i majestat Boga nie są ukryte, lecz widoczne dla wszystkich. Kiedy Elihu mówi: „śmiertelnicy patrzą na to z daleka”, sugeruje, że chociaż widzimy dzieła Boga, wciąż istnieją aspekty Jego mocy i natury, które wykraczają poza nasze pełne zrozumienie. Ten werset zwraca uwagę na ideę, że obecność i dzieło rąk Boga są widoczne, a jednak Jego całkowita wielkość wciąż pozostaje dla nas tajemnicą. Słowa Elihu zachęcają nas do obserwowania i podziwiania Bożego stworzenia, Jego mocy i sprawiedliwości, które są widoczne w otaczającym nas świecie. Chociaż możemy tylko „patrzeć z daleka”, co oznacza, że ​​nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć wszystkiego, co dotyczy Boga, jesteśmy zachęcani do patrzenia, rozmyślania i rozpoznawania Jego obecności.

Biblii Króla Jakuba czytamy: „Każdy człowiek może to widzieć, każdy może to oglądać z daleka”.

Fraza „cała ludzkość to widziała” oddaje powszechną widzialność dzieł Bożych, sugerując, że obecność Boga jest znana i dostrzegana przez ludzi na całym świecie. Wyrażenie „patrz na to z oddali” podkreśla dystans między ludzkim zrozumieniem a pełnią Bożej wielkości, sugerując pełen szacunku podziw, gdy patrzymy na Jego stworzenie. Werset tworzy równowagę między widzeniem a niepełnym zrozumieniem. Przypominając Hiobowi, że dzieła Boże są widoczne, a jednocześnie tajemnicze, Elihu zachęca Hioba do przyjęcia postawy podziwu i zaufania.

„Niebiosa głoszą chwałę Boga, a nieboskłon obwieszcza dzieło rąk Jego." Psalm 19:1; „Albowiem niewidzialne jego przymioty – jego wiekuista moc i Boskość – są wyraźnie widoczne od stworzenia świata, gdyż dostrzega się je dzięki Jego dziełom." Rzymian 1:2;  Bóg „włożył wieczność w serce człowieka; lecz dzieła Bożego od początku aż do końca nikt nie może pojąć." Księga Koheleta 3:11

Jakże wielki jest Bóg – niepojęty! 
Liczba lat Jego jest niepojęta.

Elihu podkreśla wielkość i tajemnicę Boga, podkreślając, że Jego moc, mądrość i istnienie wykraczają poza to, co ludzki umysł może w pełni pojąć. Kiedy Elihu mówi: „Jakże wielki jest Bóg – niepojęty!”, przyznaje, że istnieją aspekty natury Boga i Jego planów, które pozostają dla nas tajemnicą. Zwrot „liczba lat Jego jest niepojęta” odzwierciedla wieczną naturę Boga, pokazując, że istniał On od początku i będzie istniał wiecznie, w przeciwieństwie do wszystkiego, co zostało stworzone. Ten werset przypomina nam, że jako ludzie mamy ograniczenia w zrozumieniu pełnego zakresu Bożej rzeczywistości. Słowa Elihu zachęcają Hioba i wszystkich wierzących do zbliżania się do Boga z pokorą, akceptując fakt, że niektóre aspekty Jego wielkości i mądrości pozostaną dla nas tajemnicą, dopóki żyjemy na tej ziemi.

Słowa Elihu; „Jakże wielki jest Bóg – ponad nasze zrozumienie!” wyraża podziw i pokorę, zachęcając czytelników do zatrzymania się i refleksji nad tajemnicą charakteru Boga. Określenie „poza naszym zrozumieniem” podkreśla dystans między wiedzą ludzką a boską, tworząc w nas poczucie czci i uwielbienia Boga. "Liczba lat Jego jest niezmierzona”, dodaje głębi stwierdzeniu, skupiając się na wiecznej naturze Boga.

 "Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, a Jego wielkości nikt nie może zgłębić”.  Psalm 145:3