Hioba 42: 1-3

"I Hiob odpowiedział JHWH: Wiem, że Ty możesz wszystko, a nie może żaden Twój zamysł zostać udaremniony. Pytałeś: Kim jest ten, który zaciemnia mój zamysł bez zrozumienia? To ja, dlatego obwieszczałem to, czego nie rozumiałem; to dla mnie zbyt cudowne – i nic o tym nie wiem." TNP

"Zatem odpowiedział Ijob Wiekuistemu, i rzekł: Uznaję, że możesz wszystko, i że nie niedościgły dla Ciebie żaden zamysł. Gdzież ten, któryby zamroczył postanowienie (mowami) bez rozsądku? Mówiłem też, alem nie rozumiał; zbyt dziwne to rzeczy dla mnie, których nie pojmuję." Cylkow

"Wtedy Job odpowiedział JAHWE tymi słowy: Wiem, że (Ty) możesz wszystko i że żaden (Twój) zamysł nie jest dla Ciebie zbyt trudny. (Zapytałeś): Kim jest ten, który zaciemnia (mój) plan, nie mając (o nim właściwego) pojęcia? (To ja), dlatego wypowiadałem się, choć nie rozumiałem. To dla mnie zbyt wielkie dziwy – i nic o nich nie wiem." Przekład dosłowny


Behemot i Lewiatan są ważnym argumentem... Pan Bóg posługuje się Behemotem i Lewiatanem w celu przekonania Hioba, że niepodzielnie panuje nad wszystkim, nad całym stworzeniem, a w szczególności nad dobrymi i złymi mocami.

I jeszcze jedna refleksja. Gdybym to ja był Hiobem i właśnie co dowiedziałbym  się, że jestem nieuleczalnie chory na raka. A za moment sąsiad przyniósłby wieść, że w wypadku samochodowym zginęły moje dzieci. i na domiar złego zadzwonił telefon od księgowego, z informacją że złodzieje ukradli z naszego firmowego konta wszystkie oszczędności. Za kilka dni przyjeżdża Brat ze wspólnoty. Odwiedza mnie i stara się mnie  pocieszyć. Chce pomóc mi zrozumieć, siada, kładzie rękę na moich plecach i czyta  40 i 41 rozdział Księgi Hioba .... 

Hiob uświadamia sobie ogrom Bożej mądrości i ograniczenia własnego zrozumienia. W tej pokornej odpowiedzi Hiob przyznaje się do swojego podziwu, porzucając dotychczasowe własne myśli i pytania w obliczu przytłaczającej obecności Boga.

Bóg jest niepodległy i niezależny od nikogo, a Jego mądrość znacznie przewyższa naszą. Ta historia uczy, że ludzkie rozumienie sprawiedliwości i uczciwości jest ograniczone, a zamysły Boga często pozostają przed nami ukryte. Doświadczenie Hioba zachęca nas do zaufania Bożej dobroci, nawet gdy życiowe próby wydają się mało sensowne, a czasami trudne do uniesienia. końcówka Księgi Hioba pokazuje, że uznanie Bożej mądrości, nawet bez pełnego zrozumienia, jest aktem wiary.

Teraz wiem, że Ty wszystko możesz, 
i żaden Twój zamysł nie może być udaremniony

Hiob zwraca się bezpośrednio do Boga, uznając Jego nieograniczoną moc i niezmienne cele. Po długim okresie wątpliwości i cierpienia Hiob dochodzi do miejsca pokornego uznania woli Bożej. Przyznaje, że moc Boga jest niezrównana i że niczego, co Bóg zamierza uczynić, nie da się powstrzymać. Cierpienie Hioba i jego potrzeba zrozumienia doprowadziły go do głębszego docenienia potęgi i niezależności Boga. W tym stwierdzeniu Hiob przyznaje, że wola Boża jest najwyższa, przewyższająca ludzkie pojmowanie. Ten moment oznacza dla Hioba zmianę – od kwestionowania działań Boga, czynienia mu zarzutów do pełnego uznania Jego autorytetu i mądrości.

Wiem, że Ty wszystko możesz..." – oznacza ostateczne zaakceptowanie niezależności Boga. Użycie przez niego słowa „wiem” ujawnia pewność zdobytą zarówno poprzez doświadczenie cierpienia, jak i objawienie myśli Boga.

Hiob odpowiada „Zapytałeś mnie;  «Któż to jest, co zaciemnia moje plany bez wiedzy?». Przecież mówiłem o rzeczach, których nie rozumiałem, o rzeczach zbyt cudownych, bym mógł je poznać”. 

Hiob odpowiada na pytanie Boga, które pierwotnie pojawiło się w Hioba 38:2. Bóg zapytał: „Któż to jest, co zaciemnia moje plany bez wiedzy?” Teraz Hiob przyznaje, że mówił mając ograniczone zrozumienie jak "działa" Pan Bóg. Usłyszawszy bezpośrednio od Boga, Hiob zdaje sobie sprawę, że próbował zrozumieć nieskończone plany Boga swoim ograniczonym umysłem. Przyznając: „Zaprawdę mówiłem o rzeczach, których nie rozumiałem”, Hiob pokornie wyznaje, że drogi Boże wykraczają poza ludzką mądrość. Ta fraza ukazuje przejście Hioba od kwestionowania Boga do uznania własnych ograniczeń, co prowadzi go do pokory i głębszego szacunku.

To dla mnie zbyt wielkie dziwy...

Hiob upiera się przy swojej prawości i pyta, dlaczego sprawiedliwy Bóg dopuszcza takie trudności. Kiedy Bóg w końcu przemówił, nie odpowiedział bezpośrednio na pytania Hioba; zamiast tego objawił swój majestat i władzę nad całym stworzeniem. Księga Hioba ukazuje reakcję Hioba na Boże objawienie i jego uświadomienie sobie, że mądrość i zamierzenia Boga wykraczają poza ludzką wiedzę i zrozumienie.

Fraza: „Zaprawdę, mówiłem o rzeczach, których nie rozumiałem”, odzwierciedla główne tematy księgi: ludzkie cierpienie, granice ludzkiej mądrości i naszych możliwości i Boża możność, potęga i niepodległość  

"... bo ja jestem Bogiem, nie ma żadnego innego, jestem Bogiem i nie ma nikogo podobnego do mnie; Zapowiadam od początku rzeczy ostatnie i od dawna to, czego jeszcze nie było. Mówię: Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę.  Przywołuję ze wschodu ptaka drapieżnego, z dalekiej ziemi mężczyznę, który wykonuje moją radę. Powiedziałem i wykonam to, postanowiłem i uczynię to." Izajasza 46:9-11

"Nie nam, PANIE, nie nam, ale twemu imieniu daj chwałę za twoje miłosierdzie i prawdę.  Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg?   A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce." Psalm 115:1-3